Tarcza antykryzysowa: dofinansowanie wynagrodzeń pracowników

1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców dofinansowanie części kosztów wynagrodzeń pracowników w rozumieniu art. 15g ust. 4 zdanie pierwsze oraz należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne w przypadku spadku obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo które wykonują pracę zarobkową na podstawie innej niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną, jeżeli z tego tytułu podlega obowiązkowi ubezpieczeń: emerytalnemu i rentowemu, z wyjątkiem pomocy domowej zatrudnionej przez osobę fizyczną.
3. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się zmniejszenie sprzedaży towarów lub usług w ujęciu ilościowym lub wartościowym obliczone jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

4. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku spadku obrotów o:

1)co najmniej 30% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę 50% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od pracodawcy w odniesieniu do każdego pracownika;
2)co najmniej 50% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę 70% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 70% kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika;
3)co najmniej 80% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę 90% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 90% kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika.
5. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 10, mikroprzedsiębiorcom, małym oraz średnim przedsiębiorcom w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.
6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 5, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.
7. Dofinansowanie jest wypłacane w okresach miesięcznych, po złożeniu przez przedsiębiorcę oświadczenia o zatrudnianiu w danym miesiącu pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, oraz kosztach wynagrodzeń każdego z tych pracowników i należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne, według stanu na ostatni dzień miesiąca, za który dofinansowanie jest wypłacane.
8. Przedsiębiorca jest obowiązany do utrzymania w zatrudnieniu pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, przez okres dofinansowania oraz, po zakończeniu dofinansowania, przez okres równy temu okresowi.
9. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 8, przedsiębiorca zwraca dofinansowanie bez odsetek, proporcjonalnie do okresu nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

10. Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę lub miejsce wykonywania pracy przez pracowników w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia naboru przez dyrektora powiatowego urzędu pracy. We wniosku o przyznanie dofinansowania przedsiębiorca oświadcza o:

1)wystąpieniu u przedsiębiorcy spadku obrotów gospodarczych w wysokości, o której mowa w ust. 4, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 1;
2)braku przesłanek do ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, o których mowa w art. 11 lub art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe;
3)niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.;
4)posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy, małego albo średniego przedsiębiorcy;
5)zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;
6)wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych wnioskiem i należnych od tego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne;
7)numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej właściwego dla prowadzonej działalności gospodarczej.
11. Oświadczenia, o których mowa w ust. 7 i 10, są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
12. Przedsiębiorca nie może otrzymać dofinansowania w części, w której te same koszty zostały albo zostaną sfinansowane z innych środków publicznych.

Obowiązek raportowania schematów podatkowych (MDR) w firmach transportowych

 25 czerwca 2018 r. weszła w życie Dyrektywa DAC 6 nakładająca obowiązek przekazywania organom podatkowym informacji na temat podlegających raportowaniu uzgodnień transgranicznych.

Polska implementacja Dyrektywy DAC 6 miała miejsce w ustawie z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 2193; dalej: „Ustawa MDR”).

Polskie przepisy, mimo że stanowią implementację DAC6, znacząco się od niej różnią, m. in.:

  • rozszerzając obowiązek raportowania na schematy podatkowe inne niż schematy podatkowe transgraniczne w rozumieniu DAC 6, oraz schematy podatkowe umożliwiające osiągnięcie korzyści podatkowej w podatku VAT, oraz
  • rozszerzając katalog cech rozpoznawczych.
  • Rozszerzenie na VAT i akcyzę.

Raportujemy nie tylko optymalizacje

Raportowaniu będą podlegać wszystkie schematy podatkowe (nie tylko tzw. „optymalizacje podatkowe”) spełniające określone w ustawie cechy rozpoznawcze i ewentualne dodatkowe kryteria, w tym przykładowo obowiązek raportowania może powstać w związku ze zgodnym z celem ustawodawcy korzystaniem z ulg i preferencji (jak np. leasing operacyjny).

Firmy transportowe u których zidentyfikowano schemat podatkowy (np. firmy wykorzystujące leasing operacyjny) mają obowiązek przesłania odpowiedniego raportu do Szefa KAS.

Kary za brak raportu MDR

Nie przekazanie raportu lub przekazanie raportu po terminie zagrożone podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych (od 866 zł do 24 000 000 zł)  oraz ewentualne środki karne, np. zakaz określonej działalności. W wypadku mniejszej wagi możliwość ukarania sprawcy grzywną za wykroczenie skarbowe (od 260 zł do 52 000 zł).

Kara nakładana jest na właścicieli lub członków zarządu, a także inne osoby odpowiedzialne za sprawy gospodarcze firmy transportowej (główny księgowy, dyrektor finansowy).

Istnieje możliwość przesłania raportu MDR po terminie wraz z czynnym żalem.

Obowiązek posiadania procedury wewnętrznej

 Procedurę wewnętrzną muszą posiadać firmy:

  1. zatrudniające promotorów (np. dyrektorów finansowych, głównych księgowych, doradców podatkowych) lub faktycznie wypłacające im wynagrodzenie,
  2. których przychody lub koszty, w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ustalone na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przekroczyły w roku poprzedzającym rok obrotowy równowartość 8 000 000 zł.

Oba warunki muszą być spełnione łącznie.

 Kara za brak procedury

Kara z tytułu niedopełnienia obowiązku wprowadzenia i stosowania procedury wewnętrznej wynosi nie więcej niż 2.000.000 zł.

Kara za niedopełnienie obowiązku wprowadzenia procedury wewnętrznej, w przypadku gdy przestępstwo skarbowe polegające na niedopełnieniu obowiązku z zakresu MDR zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, w wysokości nie większej niż 10.000.000 zł.

Kary te nakładane są na firmę.

 

Jak możemy pomóc

 CKT udziela pełnego wsparcia firmom transportowym w zakresie:

  1. Identyfikacji schematów podatkowych w firmie;
  2. Opracowania procedury wewnętrznej;
  3. Przesyłania do Szefa KAS raportów MDR;
  4. Szkolenia kluczowych pracowników w zakresie MDR.

Autor: Kamil Kiwior

W związku z pojawiającymi się w prasie doniesieniami o nowym sposobie „zarabiania” przez oszustów i zmianą  w sposobie opłacenia podatków od 1 stycznia przypominamy i informujemy:

Od 1 stycznia wszystkie podatki , a więc VAT , CIT, PIT od dochodu, oraz PIT od wynagrodzeń płacimy na JEDNO KONTO wyodrębnione dla każdego podatnika przez Krajową Administrację Skarbową. Metodę tą znają Państwo już z rozliczeń z ZUS i będzie to wyglądało identycznie, a więc nasze wpłaty będą automatycznie zaliczane na poczet tych wymaganych w pierwszej kolejności czy ew. na odsetki od wpłat po terminie. Pojawiają się informacje w mediach o próbie oszustw tj. wysyłaniu podrobionych kont do podatników. Jeżeli więc otrzymają Państwo korespondencję nawet z Urzędu Skarbowego o NADANYM NUMERZE KONTA , polecamy sprawdzić ten numer pod wskazanym poniżej linkiem, w którym znajduje się generator numerów mikrorachunków bankowych dla celów podatkowych .

Obsługa jest bardzo prosta : wystarczy wpisać numer NIP lub PESEL.

https://www.podatki.gov.pl/generator-mikrorachunku-podatkowego/

UWAGA: Podatki za grudzień płatne w styczniu, płacimy już na nowe konto!

Autor: Jarosław Bokiewicz

W związku z tym, że z końcem września br. upływa termin do:

1) sporządzenia dokumentacji cen transferowych;

2) złożenia urzędowi skarbowemu oświadczenia o posiadaniu dokumentacji cen transferowych;

3) dołączenia do zeznania podatkowego za rok podatkowy uproszczonego sprawozdania, w zakresie dokumentacji cen transferowych (CIT-TP/PIT-TP);

– dotyczących transakcji z podmiotami powiązanymi realizowanymi w roku 2017. 

 

Niewywiązanie się z tych obowiązków może skutkować poważnymi sankcjami w stosunku do podatnika jak i osób zarządających lub odpowiedzialnyc za sprawy finansowe/gospodarcze podatnika.

 

  • Odpowiedzialność podatkowa – sankcyjna stawka podatkowa

Jeżeli w wyniku rozliczeń między podmiotami powiązanymi zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podatnik nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały, to organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej dokonują doszacowania dochodu oraz należnego podatku bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań. W przypadku gdy organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej określą dochód podatnika w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana przez podatnika w związku z zastosowaniem cen transferowych, a podatnik nie przedstawił tym organom dokumentacji podatkowej, różnicę między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez te organy opodatkowuje się stawką 50%, a nie podstawową stawką 19%.

 

  • Odpowiedzialność karnoskarbowa członków zarządu/księgowych/innych osób odpowiedzialnych za sprawy gospodarcze lub finansowe firmy

 

Zgodnie z art. 1 § 1 Kodeksu karnego skarbowego (‘KKS’) odpowiedzialności karnej za przestępstwo lub wykroczenie skarbowe podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. Na podstawie art. 9 § 3 KKS za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Odpowiedzialność karno-skarbową ponosić będzie więc co do zasady członek zarządu spółki, ewentualnie dyrektor finansowy lub inna osoba, do której obowiązków należy terminowe sporządzenie dokumentacji cen transferowych.

 

KKS nie odnosi się wprost do przepisów związanych z cenami transferowymi, jednak na podstawie obowiązujących regulacji tej ustawy istnieje możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności karnej osób fizycznych zajmujących się sprawami gospodarczymi i/lub finansowymi podatnika. W szczególności należy tu wskazać na następujące czyny zabronione:

  • Naruszenie wymogu składania informacji podatkowych (art. 80 KKS) – pod groźbą nałożenia grzywny do 240 stawek dziennych;
  • Utrudnianie kontroli skarbowej lub podatkowej (art. 83 KKS) – pod groźbą nałożenia grzywny do 720 stawek dziennych;
  • Nierzetelne lub wadliwe prowadzenie księgi podatkowej (art. 61 KKS) – pod groźbą nałożenia grzywny do 240 stawek dziennych;
  • Oszustwo podatkowe (art. 56 KKS) – pod groźbą nałożenia grzywny do 720 stawek dziennych albo pozbawienia wolności, albo zastosowania obu tych kar łącznie.
  • Nieujawnienie przedmiotu lub podstawy opodatkowania (art. 54 KKS) – pod groźbą nałożenia grzywny do 720 stawek dziennych albo pozbawienia wolności, albo zastosowania obu tych kar łącznie.
  • Brak nadzoru na d przestrzeganiem reguł obowiązujących w działalności przedsiębiorcy lub jednostki organizacyjnej (art. 84 KKS) – pod groźbą kary grzywny za wykroczenie skarbowe.

 

 

Istotne jest również to, że nawet w sytuacji scedowania przez członków zarządu obowiązków dokumentacyjnych na inną osobę (np. dyrektora finansowego) mogą oni ponieść odpowiedzialność karno-skarbową na podstawie art. 84 KKS, którego znamiona odnoszą się do braku zapewnienia (nawet nieumyślnie) nadzoru nad prawidłową działalnością firmy, co doprowadziło do popełnienia przez inną osobę określonych wyżej czynów zabronionych.

 

Autor: Łukasz Medaj

Każdego roku rząd podnosi minimalną stawkę wynagrodzenia za pracę. W roku 2019 kwota tzw. minimalnej krajowej ma wzrosnąć o 5.7% w stosunku do roku poprzedniego.

 

Podwyżka płacy minimalnej dotyczy zarówno pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, jak i tych zatrudnionych w oparciu o umowę zlecenie i dzieło – a co za tym idzie, wzrośnie też minimalna stawka godzinowa.

 

W roku poprzednim pracownicy mogli liczyć na 100 zł brutto więcej niż w roku 2017. Natomiast stawka godzinowa w 2019 roku wzrośnie z 13.70 zł do 14.50 zł.

 

Dzięki wprowadzeniu minimalnej stawki godzinowej pracownicy poczuli ulgę i większą stabilność jeśli chodzi o tzw. pierwszą dniówkę, bowiem razem z dniem 1 września 2016 roku w życie weszły przepisy dotyczące podpisania warunków umowy przed podjęciem pracy przez pracownika. Za brak takiego potwierdzenia, pracodawcy grozi kara grzywny.

 

Propozycja wzrostu minimalnego wynagrodzenia trafi na forum Rady Dialogu Społecznego. Wynagrodzenie w 2019 roku ma wzrosnąć o 120 zł, a minimalna stawka godzinowa o zaledwie 0.80 gr.

 

Negocjacje i obrady w tej sprawie powinny zakończyć się w ciągu 30 dni. Ustalenia ministrów zostaną ogłoszone w drodze obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów.

 

Oczywiście, co roczne podwyżki mają wpływ również na budżet Państwa. Według obliczeń resortu pracy podniesienie minimalnego wynagrodzenia do 2200 zł brutto będzie miało wpływ na budżet państwa w kolejnym roku z tytułu ,,podwiązki” o ok. 215 mln zł w skali roku.

 

Minimalne wynagordzenie za pracę to tzw. minimum jakie pracodawca musi wypłacić pracownikowi bez względu na jego kwalifikacje zawodowe, jak i warunki pracy. Warto pamiętać, że wynagrodzenie mniejsze niż ustawowa stawka minimalna jest naruszeniem praw pracowniczych

Split payment – czym jest i na czym polega? Jest to nic innego jak model podzielonej płatności dotyczący podatku VAT. Funkcjonuje on na terenie kilku europejskich krajów tj. Czechy,Turcja czy Włochy.

 

Głównym powodem wdrożenia takiego rozwiązania również w Polsce, jest coraz szybciej powiększająca się luka podatkowa w systemie VAT. Przepisy dotyczące podzielonej płatności obowiązywać będą prawdopodobnie już od 1 lipca 2018 roku.

 

Artykuł 108a ust. 1 projektu zmienianej ustawy wskazuje, że z podzielonej płatności (SPLIT PAYMENT) będą mogli korzystać nabywcy, którzy otrzymali fakturę z przedstawioną kwotą podatku.

 

Płatności za zobowiązania dokonuje się wtedy na dwa rachunki bankowe:

1) wartość netto – na rachunek bankowy dostawcy
lub
2) VAT – na drugi, specjalny rachunek VAT dostawcy.

 

Mechanizm ten będzie stosowany tylko i wyłącznie w odniesieniu do relacji FIRMA -> FIRMA. Niestety, projekt nie przewiduje stosowania podzielonej płatności w relacjach FIRMA -> OSOBA PRYWATNA.

 

Pozytywnym aspektem korzystania z Split payment jest sytuacja ograniczonego zaufania oraz obaw dotyczących kontrahenta, a same warunki transakcji nie są dla nas do końca przejrzyste.

 

Warto dodać, że podzielona płatność nie ma najmniejszego wpływu na przetrzymywanie płatności przez nabywców naszych towarów lub usług.

 

Prawo przewozowe, płace minimalne w krajach UE, czy kabotaż w transporcie do 3,5 tony to tylko część tematów, które będą poruszane na szkoleniu w Tarnowie.

 

Szkolenie dla przewoźników do 3,5 tony odbędzie się w czwartek 28 czerwca 2018 roku w Tarnowie w restauracji „U Młynarzy” mieszczącej się przy ul. Kołłątaja 9. Rozpoczęcie spotkania zaplanowano na godzinę 9:30.

 

Wykłady będą prowadzić prawnicy z Kancelarii Legaltrans, a także księgowi oraz doradcy podatkowi z Centrum Księgowości Transportowej oraz eksperci branży transportowej z firmy Tachobus sp. z o.o.

 

Po więcej informacji zapraszamy na stronę http://www.dostawczakiem.pl/bezplatne-szkolenie-dla-transportu-do-35-tony-28-czerwca-w-tarnowie/

Ustawa o Vat art. 9 ust. 1 definiuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jako nabycie prawa własności do rozporządzenia towarem, który został wysyłany lub transportowany na terytorium państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego rozpoczynającego wysyłkę.

 

Art. 13 ust. 3 uznaje również jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, nietransakcyjne przemieszczanie towarów przez polskiego podatnika VAT, na terytorium innego państwa członkowskiego. Jeżeli mają one dalej służyć działalności gospodarczej tego podatnika.

 

Chwilą powstania obowiązku podatkowego jest dzień wystawienia faktury, natomiast w przypadku jej opóźnienia warunek powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy towaru przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu. Art. 20 ust 9 wyróżnia natomiast nabycie nowych środków transportu. Wówczas obowiązek podatkowy następuje w chwilą ich nabycia i nie później niż dzień wystawiania faktury. W tym czasie powstaje również obowiązek podatkowy. Zaliczki i zadatki nie zobowiązują do rozliczania VAT-u.

 

W przypadku dostawy towarów w sposób ciągły, które obejmują okres dłuższy niż jeden miesiąc, wówczas te transakcje uznaje się za dokonane z upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy towarów.

 

Wewnątrzwspólnotowe nabycie wystąpi gdy nabywcą towarów jest polski podatnik VAT, unijny podatnik VAT dla których nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe, a także osoba prawna niebędąca podatnikiem. Lecz tu z zastrzeżeniem art. 10 ustawy o VAT, jeżeli dokonujący dostawy towarów jest czynnym podatnikiem.

Przy transakcjach WDT z zachowaniem określonych warunków występuje stawka VAT 0%, gdy nabywca jest;

1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, lub

2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jednak jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, lub

3) podmiotem niewymienionym powyżej, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, lub

4) innym podmiotem (niebędącym podatnikiem) jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

 

Stosując stawkę 0% nabywca towarów musi również posiadać właściwy i waży numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie. Zawiera ono dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Występuje także obowiązek złożenia deklaracji podatkowej w której wykaże się tą dostawę towarów jako zarejestrowany podatnik VAT UE. Natomiast dostawca, przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres musi posiadać dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z kraju i dostarczone na terytorium państwa członkowskiego. Do takich dowodów należą;

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju. Jeżeli wywóz dokonywany jest własnym samochodem lub samochodem pożyczonym, wówczas ze względu na brak listu przewozowego konieczne jest sporządzenie dokumentu o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy, który ma uwiarygodnić dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

 

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, oprócz specyfikacji należy posiadać dokument wywozu, który zawiera dane umożliwiające identyfikację podatnika dokonującego dostawy, nabywcy i środka transportu.

 

Art. 42 ust. 12 ustawy o VAT zaznacza że w przypadku nie posiadania dokumentów potwierdzających dokonanie transakcji wewnątrzwspólnotowych przed upływem terminu złożenia deklaracji za dany okres, podatnicy nie wykazują tej dostawy. Ujmują ją w kolejnym okresie rozliczeniowym ze stawką właściwą dla dostawy towaru.

 

 

 

Autor: Monika Mucha

Prowadzenie własnej firmy nie polega tylko na dopinaniu spraw biznesowych, ale także na dotrzymywaniu terminów podatkowych. Z obowiązku każdy przedsiębiorca powinien regulować swoje podatki w terminie, dlatego poniżej przedstawię kilka najważniejszych terminów podatkowych.

 

 

Książka przychodów i rozchodów

Mikroprzedsiębiorcy, a także osoby na samozatrudnieniu bardzo często wybierają tą formę prowadzenia swoich ksiąg. Obowiązek jaki wynika z prowadzenia KPiR to comiesięczny wydruk księgi , który zawiera zapisy z miesiąca poprzedniego. Można tego dokonać maksymalnie do 20 dnia następnego miesiąca, występującego po miesiącu, za który wydruk został sporządzony. Należy przy tym pamiętać, aby druk ten był zgodny z wymaganiami, które określił Minister Finansów w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

 

 

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

do 10 dnia następnego miesiąca za poprzedni miesiąc – o tym terminie powinien pamiętać przedsiębiorca, który nie zatrudnia pracowników. Jest to termin na uregulowanie własnych składek ZUS. W przypadku przedsiębiorcy na preferencyjnym ZUS-ie wpłacie podlegają składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz pomniejszone składki na ubezpieczenie społeczne. Właściciel firmy, który jest na ZUS-ie pełnym, oprócz składki zdrowotnej powinien uregulować wyższą składkę społeczną oraz dodatkowo składkę na Fundusz Pracy.

do 15 dnia następnego miesiąca za poprzedni miesiąc – o tym terminie powinien pamiętać przedsiębiorca, który zatrudnia pracowników. Data ta wyznacza moment na uregulowanie składek do ZUS za siebie i pracowników.

 

 

Podatek VAT

Jeżeli mamy do czynienia z czynnym podatnikiem VAT, osoba taka powinna w terminie do 25 dnia miesiąca, który następuje po każdym miesiącu kalendarzowym złożyć deklarację VAT-7. Wynika z niej podatek należny lub naliczony, który podlega wpłacie do Urzędu Skarbowego. Termin na uregulowanie podatku VAT wobec US jest do 25 dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedni. Jeżeli przedsiębiorca rozlicza się z podatku VAT kwartalnie – termin ten obowiązuje po zakończeniu danego kwartału.

 

 

Podatek dochodowy

W przypadku osób, które z tego podatku rozliczają się co miesiąc, zaliczkę na podatek dochodowy powinny uiścić do 20 dnia następnego miesiąca po miesiącu go poprzedzającym. Podatnicy, którzy rozliczają podatek dochodowy kwartalnie – zaliczkę wpłacają za okres 3 miesięcy również do 20 dnia następnego miesiąca po zakończonym kwartale.

 

 

Dodatkowym terminem wiążącym wszystkich przedsiębiorców stał się dzień 25 każdego następnego miesiąca po miesiącu poprzednim. Jest to termin na złożenie pliku JKP_VAT. W tym przypadku nie ma różnicy, czy przedsiębiorca rozlicza się kwartalnie, czy miesięcznie. Każdego z nich obowiązuje ta sama data na wysyłkę jednolitego pliku kontrolnego.

 

 

Autor: Kornelia Kiełtyka

Ustawa o VAT określa podatnika na którym spoczywa obowiązek podatkowy, w zależności od miejsca świadczonych usług. Szczególnie staje się to przydatne, w sytuacji kiedy kontrahenci powiązanej transakcji pochodzą z różnych krajów. Miejsce świadczenia usług transportu towaru jest wyznacznikiem dla podmiotu, który będzie musiał rozliczyć VAT.

 

W przypadku państw członkowskich, obowiązek podatkowy spoczywa na podmiocie zamawiającym, w miejscu jego siedziby. Art. 28b ustawy o VAT wyróżnia alternatywy w przypadku, kiedy usługobiorca nie posiada siedziby firmy. Wówczas należy patrzeć kolejno na stałe miejsce prowadzenia działalności, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu podatnika. Chyba, że podatnik pomimo posiadania siedziby, stale wykonuje usługi w innym kraju, to wtedy miejscem podatkowym jest ten kraj. Natomiast w przypadku, gdy usługa wykonywana przez unijnych kontrahentów odbywa się poza terytorium UE, to za miejsce świadczenia usług uznaje się kraj trzeci. Sytuacja zmienia się, gdy usługi wykonywane są dla podmiotu który nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wówczas miejscem świadczenia usług jest siedziba usługodawcy, w przypadku jej braku -stałe miejsce prowadzenia działalności, stałe miejsce zamieszkania, bądź zwykłe miejsce pobytu.

 

W sytuacji, gdy nabywcą jest podmiot nienależący do Wspólnoty, a wykonywana usługa odbywała się w całości w granicach unijnego państwa usługodawcy, to miejscem świadczenia usług, czyli obowiązek podatkowy będzie należał do kraju usługodawcy. Chyba że ten podmiot nie jest podatnikiem, a świadczenie usług transportowych będzie przebiegało przez terytorium dwóch różnych państw członkowskich, wówczas rozliczenie VAT spocznie na kraju w którym transport towarów się rozpoczął. W tym przypadku nie ma znaczenia pokonana odległość, ani dojazd po towary. Dla podmiotów pomocniczych do usług transportowych, którzy również nie są podatnikami usług, a dotyczą załadunku, rozładunku, przeładunku lub podobnych usług, to za miejsce świadczenia usług uznaje się kraj, w którym usługi są faktycznie wykonywane.

 

Ustawa o podatku od towarów i usług wyszczególnia również miejsca świadczenia usług dla;

– transportu pasażerów, jest miejsce gdzie odbywa się transport z uwzględnieniem pokonanych odległości,
– krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce faktycznego oddawania do dyspozycji usługobiorcy (do 30 dni),
– długoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce siedziby usługobiorcy, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu.

 

Przy dokonywaniu usług wewnątrzwspólnotowych istotną kwestią jest wypełnienie informacji podsumowującej o dokonanych wewnątrzwspólnotowych transakcjach VAT-UE. Wcześniej należy jednak dokonać rejestracji poprzez formularz VAT-R w części C.3. Na tej podstawie podatnicy otrzymują NIP europejski, czyli swój dotychczasowy numer, lecz poprzedzony literowym skrótem kraju. Obowiązkowej rejestracji podlegają wszyscy przedsiębiorcy VAT czynni oraz zwolnieni z podatku, którzy dokonują transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przedsiębiorcy, którzy stosują zasady ogólne związane z rozliczaniem podatku przez usługobiorcę muszą składać informację VAT-UE do urzędu skarbowego miesięcznie, jeżeli wystąpiła; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, bądź wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług. W przypadku przedsiębiorców, którzy są zwolnieni z VAT, a dokonali ww. transakcje wewnątrzwspólnotowe, oprócz naliczenia i odprowadzenia podatku, muszą wykazać to w deklaracji VAT-8. Natomiast w deklaracji VAT-9 jeśli chodzi o import usług. Termin złożenia tych deklaracji przypada na 25 dzień miesiąca następującego po wykonaniu usługi. Bardzo ważną kwestią po rozliczeniu faktury za import usług, jest możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodu całej kwoty łącznie z podatkiem, przez przedsiębiorców, którzy są zwolnieni z VAT.
 

 

Autor: Monika Mucha