Bezpłatne szkolenie dla transportu do 3,5 tony – Tarnów 28 czerwca

Prawo przewozowe, płace minimalne w krajach UE, czy kabotaż w transporcie do 3,5 tony to tylko część tematów, które będą poruszane na szkoleniu w Tarnowie.

 

Szkolenie dla przewoźników do 3,5 tony odbędzie się w czwartek 28 czerwca 2018 roku w Tarnowie w restauracji „U Młynarzy” mieszczącej się przy ul. Kołłątaja 9. Rozpoczęcie spotkania zaplanowano na godzinę 9:30.

 

Wykłady będą prowadzić prawnicy z Kancelarii Legaltrans, a także księgowi oraz doradcy podatkowi z Centrum Księgowości Transportowej oraz eksperci branży transportowej z firmy Tachobus sp. z o.o.

 

Po więcej informacji zapraszamy na stronę http://www.dostawczakiem.pl/bezplatne-szkolenie-dla-transportu-do-35-tony-28-czerwca-w-tarnowie/

Ustawa o Vat art. 9 ust. 1 definiuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jako nabycie prawa własności do rozporządzenia towarem, który został wysyłany lub transportowany na terytorium państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego rozpoczynającego wysyłkę.

 

Art. 13 ust. 3 uznaje również jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, nietransakcyjne przemieszczanie towarów przez polskiego podatnika VAT, na terytorium innego państwa członkowskiego. Jeżeli mają one dalej służyć działalności gospodarczej tego podatnika.

 

Chwilą powstania obowiązku podatkowego jest dzień wystawienia faktury, natomiast w przypadku jej opóźnienia warunek powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy towaru przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu. Art. 20 ust 9 wyróżnia natomiast nabycie nowych środków transportu. Wówczas obowiązek podatkowy następuje w chwilą ich nabycia i nie później niż dzień wystawiania faktury. W tym czasie powstaje również obowiązek podatkowy. Zaliczki i zadatki nie zobowiązują do rozliczania VAT-u.

 

W przypadku dostawy towarów w sposób ciągły, które obejmują okres dłuższy niż jeden miesiąc, wówczas te transakcje uznaje się za dokonane z upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy towarów.

 

Wewnątrzwspólnotowe nabycie wystąpi gdy nabywcą towarów jest polski podatnik VAT, unijny podatnik VAT dla których nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe, a także osoba prawna niebędąca podatnikiem. Lecz tu z zastrzeżeniem art. 10 ustawy o VAT, jeżeli dokonujący dostawy towarów jest czynnym podatnikiem.

Przy transakcjach WDT z zachowaniem określonych warunków występuje stawka VAT 0%, gdy nabywca jest;

1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, lub

2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jednak jest zidentyfikowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, lub

3) podmiotem niewymienionym powyżej, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które objęte są procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, lub

4) innym podmiotem (niebędącym podatnikiem) jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

 

Stosując stawkę 0% nabywca towarów musi również posiadać właściwy i waży numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie. Zawiera ono dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Występuje także obowiązek złożenia deklaracji podatkowej w której wykaże się tą dostawę towarów jako zarejestrowany podatnik VAT UE. Natomiast dostawca, przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres musi posiadać dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z kraju i dostarczone na terytorium państwa członkowskiego. Do takich dowodów należą;

1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju. Jeżeli wywóz dokonywany jest własnym samochodem lub samochodem pożyczonym, wówczas ze względu na brak listu przewozowego konieczne jest sporządzenie dokumentu o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy, który ma uwiarygodnić dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

2) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

 

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, oprócz specyfikacji należy posiadać dokument wywozu, który zawiera dane umożliwiające identyfikację podatnika dokonującego dostawy, nabywcy i środka transportu.

 

Art. 42 ust. 12 ustawy o VAT zaznacza że w przypadku nie posiadania dokumentów potwierdzających dokonanie transakcji wewnątrzwspólnotowych przed upływem terminu złożenia deklaracji za dany okres, podatnicy nie wykazują tej dostawy. Ujmują ją w kolejnym okresie rozliczeniowym ze stawką właściwą dla dostawy towaru.

 

 

 

Autor: Monika Mucha

Usługi transportowe podlegają szczególnemu rozliczaniu podatku od towarów i usług. Ważnym momentem jest ustalenie powstania obowiązku podatkowego. Z reguły obowiązek podatkowy powstaje w chwili wykonania świadczenia lub usługi zgodnie z art. 19a Ustawy o VAT. Moment wystąpienia obowiązku podatkowego w transporcie jest bardzo ważny, gdyż przekłada się on na kwotę podatku naliczonego oraz należnego, przypadającego na dany okres. W przypadku usług transportowych moment powstania obowiązku podatkowego ustalany jest na zasadach ogólnych, które głoszą, iż okres ten przypada na chwilę wykonania usługi, bądź otrzymania zapłaty – w zależności od tego, co wystąpiło jako pierwsze.

 

 

W usługach transportowych sprzedaż jest równoznaczna z realizacją usługi . Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia momentu wykonania usługi, dlatego strony, które biorą udział w transakcji mają prawo do samodzielnego ustalenia momentu jej realizacji. Generalnie za ten moment uważa się dzień rozładunku /dostawy towarów, kiedy podatnik zrzuca z siebie odpowiedzialność za transport.

 

Kiedy mamy do czynienia z przyjmowaniem częściowych usług, taką usługę możemy uznać za wykonaną, kiedy część danej usługi będzie zrealizowana oraz za którą ustalono zapłatę. Usługi, do których określone są następujące po sobie terminy rozliczeń, bądź płatności również uznamy za wykonane, po upływie okresu do którego będą się odnosić konkretne płatności, aż do momentu zakończenia świadczenia danej usługi.

 

Jeżeli chodzi o dokumentację usług transportowych, każde wykonanie świadczenia powinno być udokumentowane fakturą. Termin wystawienia takiego dokumentu powinien przypadać najpóźniej na 15 dzień miesiąca następującego po tym miesiącu, w którym daną usługę wykonano, bądź otrzymano część lub całość zapłaty (w tym przypadku decyduje termin pierwszego zdarzenia jakie zaistniało). Istnieje także możliwość wystawienia faktury przed realizacją usługi. Przedsiębiorca może wystawić fakturę 30 dni przed planowanym rozładunkiem , bez względu na to czy otrzymał tylko zaliczkę, czy całkowitą zapłatę za planowaną sprzedaż usługi transportowej. Jeżeli sprzedawca otrzymał całą zapłatę – należy wystawić fakturę VAT. Natomiast jeżeli przedsiębiorca otrzymał tylko zaliczkę – wówczas obowiązkiem sprzedawcy jest sporządzenie faktury zaliczkowej również w takim samym terminie jak zwykłą fakturę VAT ( do 15 dnia miesiąca występującego po miesiącu,w którym otrzymano zaliczkę – art. 106i ust.2 ustawy o VAT).

 

Jeżeli zdecydujemy się na wystawienie zwykłej faktury VAT na 30 dni przed wykonaniem usługi transportowej, trzeba się będzie wówczas liczyć z tym, iż takie czynności spowodują powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego oraz na gruncie podatku VAT.

 

 

Autor: Kornelia Kiełtyka

Usługi transportowe pod względem rozliczeń charakteryzują się nietypowymi procedurami. Stawki, jakim takie usługi mogą podlegać to stawka 0%, 8% oraz 23%. Wszystkie wymienione stawki będą zależne od charakteru usług które będzie wykonywać dane przedsiębiorstwo transportowe.

 

Podstawową stawką jaka obejmuje usługi transportowe jest 23%. Zgodnie z załącznikiem 3 do Ustawy od towarów i usług, niektóre rodzaje usług transportowych będą podlegać 8 procentowej stawce, a należą do nich usługi:

1) transportu kolejowego pasażerskiego międzymiastowego (PKWiU 49.10)
2) transportu lądowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKWiU 49.31)
3) usługi taksówek osobowych (PKWiU 49.32)
4) pozostałego transportu lądowego pasażerskiego, gdzie indziej niesklasyfikowanego (PKWiU 49.39)
5) transportu morskiego i przybrzeżnego pasażerskiego, włączając żeglugę bliskiego zasięgu (PKWiU 50.10.1)
6) transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego (PKWiU 50.30.10)
7) wynajmu pasażerskich statków żeglugi śródlądowej z załogą (PKWiU 50.30.20.0)
8) transportu lotniczego pasażerskiego – wyłącznie przewozy lotnicze rozkładowe pasażerskie i pozarozkładowe pasażerskie (PKWiU 51.10.1)
9) wynajmu środków transportu lotniczego pasażerskiego z załogą (PKWiU ex 51.10.20.0)
10) przewozu bagażu, jeżeli towarzyszy transportowi wyżej wymienionemu, za który nie jest pobierana dodatkowa opłata.

 

Stawka 0% zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 Ustawy o VAT przysługuje usługom transportu międzynarodowego . Pod pojęciem transportu międzynarodowego należy rozumieć :

1) przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

a) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,
b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
c) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
d) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2) przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

a) z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
b) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
c) z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

3) usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.

 

Warunkiem opodatkowania usług transportowych stawką 0% jest dokumentacja wykonania takich usług. Realizację działania trzeba potwierdzić np. za pomocą listów przewozowych, dokumentów spedycyjnych, dokumentów z urzędów celnych oraz wszelkie innych dokumentów potwierdzających wywóz towarów. W przypadku transportu osób, potwierdzeniem wykonania usługi jest bilet wydawany przy sprzedaży przez przewoźnika.

 

 

Autor: Kornelia Kiełtyka

Wraz z rozpoczęciem roku 2017 weszła w życie zmiana dotycząca kwoty wolnej od podatku za rok 2017. Zmiany nie maja zastosowania przy rozliczaniu się za pomocą podatku liniowego, gdyż w tym sposobie nie występuje kwota zmniejszająca podatek. Kwota wolna od podatku to nic innego jak wartość dochodu, która nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Sam sposób liczenia podatku dochodowego za rok 2017 (deklaracje składane w 2018 roku) nie uległ zmianie, gdyż w dalszym ciągu funkcjonują dwa progi podatkowe 18% oraz 32%, które przedstawia poniższa tabela.

 

 

Zmianie podlega tylko kwota zmniejszająca podatek, która jeszcze do końca 2016 roku wynosiła 556,02 zł, zaś od 1 stycznia br. jej wyliczenie jest zmienne i zależy od podstawy obliczenia podatku, którą jest roczny dochód podatnika. Podatnicy będą mogli odliczyć maksymalnie 1 188,00 zł od podatku dochodowego, co przekłada się na kwotę wolna od podatku w wysokości 6 600,00 zł.

Poniższa tabela przedstawia progi, zgodnie z którymi należy obliczyć odpowiednia kwotę wolną od podatku.

Zgodnie z powyższym od wyliczonego podatku dochodowego należy odjąć kwotę zmniejszającą ten podatek w zależności od dochodu podatnika. W przypadku stałej kwoty wolnej nie ma problemu co od czego odjąć. Problem pojawia się w przedziałach, gdzie kwota ta jest degresywna. Należy ją obliczać w następujący sposób:

 

  • dla przedziału 6 600 zł – 11 000 zł
    1 188 – 631,98 * (podstawa obliczenia podatku – 6 600)/ 4 400
  • dla przedziału 85 528 zł – 127 000 zł
    556,02 – 556,02 * (podstawa obliczenia podatku – 85 528) / 41 472

 

Pomimo zmian w kwocie wolnej od podatku, w trakcie roku 2017 zaliczki miesięczne na podatek dochodowy nie ulegną zmianie, gdyż ta ulga nie znajduje odzwierciedlenia w wyliczeniach miesięcznych zaliczek. Dlatego w dalszym ciągu do wyliczenia miesięcznych zaliczek będzie brana kwota ulgi o wartości 556,02 zł. W związku z tym podatnicy skorzystają z tej ulgi dopiero w 2018 roku, podczas zeznań podatkowych za rok bieżący. Natomiast zamożniejszych zmiany dotkną już w trakcie roku 2017, kiedy to pracodawca za pracownika lub sam właściciel za siebie, licząc miesięczne zaliczki na podatek nie będzie mógł, z uwagi na osiągnięcie dochodu z drugiego progu podatkowego, uwzględniać już ulgi podatkowej. Nasuwa się wniosek, że dla osób które zarabiają najmniej zmiana dotycząca kwoty wolnej od podatku jest jak najbardziej korzystna, w przeciwieństwie do osób zamożniejszych.

Kolejną pozytywną informacją jest fakt, że pozostałe ulgi od podatku zostają w niezmienionym stanie, dlatego podatnicy będą mogli z nich korzystać w pełnym ich wymiarze podczas rozliczania się z podatku dochodowego za rok 2017.

 

Autor: Kornelia Kiełtyka

Prezydent RP dnia 18 maja 2017 roku podpisał nowelizację dotyczącą systemu ubezpieczeń społecznych. Wśród nowych zapisów, można znaleźć informację, która przewiduje utworzenie indywidualnego rachunku płatnika. Obecnie podatnicy płacąc swoje składki musieli dokonywać trzech lub czterech odrębnych przelewów na różne konta Zakładu ubezpieczeń Społecznych. Rachunki, które obowiązywać będą do końca 2017 roku były wyodrębnione na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych. Każdy z przelewów do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wymagał podania przez płatnika dużej ilości danych oraz musiał być wypełniony w sposób precyzyjny. Niestety podatnicy bardzo często dokonują pomyłek w uzupełnianiu broszur przelewowych. Wystarczy jedna pomyłka w danych identyfikacyjnych, która będzie powodować niezarejestrowanie wpłaty na odpowiednim koncie.

Od 1 stycznia 2018 roku zostanie zlikwidowany podział na odrębne fundusze, a każdy z podatników będzie miał swój indywidualny rachunek bankowy, za pomocą, którego będzie mógł zrealizować płatności dotyczące składek na ubezpieczenia. Nie będzie wymagane podawanie od płatnika składek szeregu danych identyfikacyjnych co przyczyni się do wyeliminowania wcześniej popełnianych błędów. Przewiduje się, że rachunek bankowy będzie składał się z rachunku bankowego ZUS oraz z Numeru Identyfikacji Podatkowej podatnika, dzięki któremu będzie możliwa identyfikacja przedsiębiorcy. Obowiązek rozdzielenia napływających płatności będzie spoczywał na pracownikach ZUS.
Informacja o indywidualnym rachunku zostanie przesłana do końca bieżącego roku przez Zakład Ubezpieczeń społecznych za pomocą listu poleconego. Nasuwa się obowiązek dla przedsiębiorców dotyczący sprawdzenia swoich danych adresowych zarejestrowanych w Zakładzie. W przypadku nieotrzymania informacji o indywidualnym rachunku, należy się zgłosić do odpowiedniej placówki ZUS lub z Centrum Obsługi Telefonicznej (22 560 16 00). Dodatkowo jeżeli któryś z przedsiębiorców posiada konto na platformie Usług Elektronicznych ZUS, informację o koncie będzie mógł sprawdzić w zakładce PŁATNIK.

Autor: Kornelia Kiełtyka

Stawka 0% ma szczególny charakter, w istocie umożliwia bowiem podatnikom, którzy wykonują czynności niepodlegające obciążeniu podatkiem (obłożone stawką 0%), odliczenie podatku naliczonego. Innymi słowy, jest to konstrukcja, która z jednej strony pozwala nie opodatkowywać konkretnych czynności czy też towarów, z drugiej zaś strony nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego powiązanego z czynnościami obłożonymi stawką 0%. Konstrukcja zastosowania stawki 0% odpowiada instytucji zwolnienia z prawem do odliczenia podatku naliczonego, przewidzianej w dyrektywie 2006/112/WE.

Podstawę zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% w zakresie czynności transportu międzynarodowego stanowią zarówno przepisy rangi ustawowej jak i przepisy wykonawcze.
Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku od towarów i usług[1] (dalej: ustawa) stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego. Kwestią zasadniczą jest więc rozstrzygnięcie definicji usług transportu międzynarodowego na gruncie ustawy podatkowej.

Stosownie do brzmienia ust. 3 powyższego artykułu, przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się:

• przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:
1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej,
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
3. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
4. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;
• przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:
1. z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
2. z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
3. z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);
• usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.
Przy czym nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku, gdy miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium kraju ma wyłącznie charakter tranzytu (art. 83 ust. 4 ustawy).

Fakt wykonana usługi w warunkach określonych w art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy należy odpowiednio udokumentować. Jest to kwestia kluczowa dla zastosowania preferencyjnej stawki VAT[2]. Zgodnie z art. 83 ust. 5 dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

• towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
• towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;
• towarów przez eksportera – dowód wywozu towarów;
• osób – międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

Na gruncie art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy podkreśla się, że[3]: Istotą przywołanego przepisu jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem transportu rzeczywiście przekroczyły granicę z państwem trzecim. Podstawowe znaczenie dla udokumentowania międzynarodowego transportu towarów jest list przewozowy stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, który potwierdzałby fakt, iż nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim. Dopuszczalne są też inne dokumenty, przy czym ustawodawca nie określił jakie to mają być dowody, jednak muszą one jednoznacznie, w sposób niebudzący wątpliwości, potwierdzać spełnienie ww. wymogu. Ponadto podatnik chcą móc skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, powinien posiadać dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów. Zatem, chcąc zastosować stawkę podatku w wysokości 0 %, podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne i potwierdzające faktyczne świadczenie usługi transportu międzynarodowego.

W świetle powyższych regulacji należy zauważyć, że jeżeli usługi spedycji są związane m.in. z usługami wymienionymi w art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy, to – na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy – są uznawane za usługi transportu międzynarodowego i podlegają opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 0%.

Co do wzmiankowanych przepisów wykonawczych, wskazać należy, że zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1719) – obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do:
• usług transportu towarów, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości na terytorium kraju i stanowi część usługi transportu międzynarodowego;
• wewnątrzwspólnotowych usług transportu towarów, jeżeli transport ten stanowi część usługi transportu międzynarodowego;
• usług transportu towarów świadczonych na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy będącego usługobiorcą tych usług, posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego są świadczone te usługi, a w przypadku braku takiej siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości poza terytorium kraju:
1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Unii Europejskiej lub
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Co istotne warunkiem zastosowania stawki 0% na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 – 3 Rozporządzenia jest posiadanie przez podatnika odpowiednich dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy. Należy zwrócić uwagę, że w przepisach ww. Rozporządzenia przewidziano zastosowanie stawki preferencyjnej wyłącznie dla usług transportu, a nie usług spedycji jak to ma miejsce w art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy.[4]

Przez wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów, o której mowa w ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia, rozumie się transport towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich (§ 6 ust. 3 Rozporządzenia)[5].

Omawiane regulacje, jakkolwiek rozbudowane i szczegółowe, w praktyce budzić mogą poważne wątpliwości. W celu minimalizacji ryzyka zakwestionowania przez organy podatkowe prawidłowości zastosowania preferencyjnej stawki 0%, w konkretnej konfiguracji usługi transportowej lub spedycyjnej, słusznym rozwiązaniem jest zwrócenie się o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

[1] USTAWA O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG z dnia 11 marca 2004 r., tekst jednolity z dnia 29 lipca 2011 r. (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)
[2] Por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Białymstoku z dnia 11 marca 2009 r., I SA/Bk 17/09.
[3] Interpretacja indywidualna z dnia 23 marca 2015 r., IBPP4/443-625/14/EK, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach.
[4] Por. Interpretacja indywidualna z dnia 11 września 2015 r., ITPP2/4512-682/15/EK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy.
[5] Por. Interpretacja indywidualna z dnia 18 listopada 2014 r ., IPTPP2/443-614/14-4/PRP, Dyrektor Izby skarbowej w Łodzi.

Autor: Radca Prawny – Patryk Abramowicz